Oet Dorp en Marke

"Open-Dag" 12 november 1994

Het was een gouden greep en het werd een gouden dag!

Een gouden greep: niet zo’n echte receptie; u weet wel, een tikkeltje stijf, een tikkeltje teveel decorum, lange tafel met feestelijk kleed, verplicht bloemetje in het revers en op tafel, verplicht lachje, tikkeltje aangemeten, vlinderstrikje en lange japon, met veel toespraken en prettige enveloppen-met-inhoud .... en daar tegenover al die mensen die gehoorzaam, een tikkeltje verveeld, wachten tot het allemaal klaar, af en over is en ze zich eindelijk weer mogen hullen in slobberbroek en oude trui.

De 'open-dag' heeft gewerkt, zoals wij dat zo graag gewild hadden. Een spontaan, gemoedelijk en gezellig ontmoetingsplatform voor jong en oud Losser, voor de hevig geïnteresseerde en voor de sceptische wenkbrouwenfronser, die ons sterk verdenkt van historische navelstaarderij en dat maar een zonderlinge afwijking vindt, wat het in dat geval natuurlijk ook is.

En toch was er duidelijkheid, zonder dat het al te nadrukkelijk schriftelijk of verbaal was omschreven.

ODEM1994 4 08De fototentoonstelling, de diapresentatie met quiz, de stamboomreeksen, de oude films over het oude Losser, boerderijonderzoek, straatnaamgeving, historische fotoclub ........ ieder onderdeel binnen ons activiteitenschema was ergens aanwezig, bescheiden, onopvallend, ruimte latend voor de langs schuifelende mensen, die ook elkaar zagen en herkenden, tijd namen om elkaar te begroeten, soms mensen die al jaren ergens anders woonden en voor de 'open-dag', toch een tikkeltje argwanend, naar ’t oude stekkie waren teruggekeerd, zo van: en kan er dan uit Losser iets goeds komen?

Dat het zo goed kon zijn hadden ze nauwelijks gedacht en het werkte als een soort bevrijding.

En dan nog een wethouder die belooft, dat er echt een keer een eigen plekje komt, waar we elkaar kunnen ontmoeten, waar een typemachine en een computer zich op hun gemak kunnen voelen, waar een stukje niet al te kwetsbaar archief kan worden ondergebracht, waar kan worden vergaderd, waar een boekenkast met histo/regioliteratuur kan worden gehuisvest, kortom waar onze gemeenschappelijke virus zich in een weldadige kweekbodem kan rondwentelen en nestelen ......... !

Jan Regtop, geb. 2-6-1924 in Noordwolde, Friesland, oud-Lossenaar en al jaren woonachtig in Warnsveld zei om half een:"Ik mot neurig noar hoes; ze wocht op mie." Om half twee zei hij:" Dee oale films mok toch nog emm'n zeen." En om half drie:" Noe bin'k toch te laat! 't Is mien mooiste dag van 't joar!"

Hij zei dus eigenlijk 't zelfde als wij allemaal:

Een gouden dag!

Copyright 2016-2019 © Historische Kring losser. Overname alleen toegestaan na schriftelijke toestemming.